خشم مانند آبی جاری است؛ تا آنجا که اجازه می دهی جریان یابد هیچ ایرادی ندارد. اما تنفر آبی راکد است؛ خشونتی که انکارش کردی، سرکوبش کردی، نگذاشتی احساس شود و جریان یابد؛ آبی که در یک جا جمع کردی و به د

اگر بتوانی بر رهبری تاثیر بگذاری -چه خودآگاه و چه ناخودآگاه- آنگاه به صورت خودکار تمام گروه زیردست را جهت میدهی. اما انسانها را نیاز نیست واقعا جایی جمع کنی -چه در یک جلسه ی عمومی یا در تظاهراتی خیا

در سال ۱۹۴۹ یک روز عصر با دوست ناشرم، به خانه دوست مشترکی رفته بودیم. همسرش خانم آدرین، خیلی گربه دوست بود. برای همین هم آن خانه بزرگ دوطبقهای، پاتوق بیش از بیست گربه بود. آشپزشان برای گربهها غذای

چهارده ساله بودم. شاگرد دبیرستان نظام بودم. یک روز دبیر علوم طبیعی ما، دو رویداد درباره حیوانات برایمان تعریف کرده بود که هنوز یادم است. این دو رویداد را همانطور که در یادم مانده، برایتان بازگو میکنم

رویداد دومی که دبیرمان برایمان تعریف کرده بود، و بعد از پنجاه سال هنوز یادم است، این است.درگیر و دار اولین جنگ جهانی، یکی از دوستان دبیرمان که افسر ارتش بوده، در جبهه سینا میجنگیده. این افسر برای دبی

در معمایی قدیمی آمده است که روزی سه خردمند از سه امپراتوری جداگانه به قلمرو سرزمینی رسیدند که مردم آن در صلح و صفا بسر میبردند. هر سه آنان به این سرزمین پناه آورده بودند تا از جنگی هولناک که در جایی

خانهام در جزیره هیبهلی[جزیره هیبلیادا بزرگترین جزیره دریای مرمره] بود. توی یک شیشه خیلی بزرگ ماهی نگه میداشتم. چهارتا از این ماهیها، از ماهیهای بسیار زیبا و خیلی مقاوم بودند. سه تاشان سرخ و یکیش

در سنین ۱۷-۱۸ سالگی، در ده «یواجیک» برای پدربزرگم چوپانی میکردم. سگ چوپان خیلی باهوش و قلچماقی داشتیم. گرگ و روباه از ترسش جرات نزدیک شدن به گله را نداشتند، اگر هم نزدیک میشدند کشته میشدند. گله را

میگویند سگ حیوان دوران کوچنشینی و گربه حیوان دوره اسکان است. چونکه سگ وابسته به انسان و گربه وابسته به جا و مکان است.گربه بیشتر از انسان، به محل و جا دلبستگی دارد. ماجرای زیر گواه این ادعاست:وقتی زن

بعضی از حیوانات در نظرم موجوداتی سرد و منفور هستند. مثل مار، مثل موش ... من گرچه مثل خانمها از موش نمیترسم، اما ازشان چندشم میشود. من چه میدانستم همین موشهایی که اینقدر ازشان بدم میآید و ازشان چن